Przenikalność liniowa (oznaczana symbolem Ψ) to współczynnik opisujący stratę ciepła wynikającą z liniowego mostka termicznego na styku okna z murem. Wyraża on ilość mocy cieplnej (W) traconej przez metr łączenia okna z przegrodą przy różnicy temperatur 1 K. Przenikalność liniowa uwzględnia więc wpływ materiałów izolacyjnych, uszczelnień i detali montażowych (np. pianki montażowej, taśm rozpraszających ciepło) na całkowite straty ciepła. W praktyce odpowiednio zaprojektowany i wykonany montaż (tzw. „ciepły montaż”) znacząco redukuje wartość Ψ, podczas gdy nieizolowane połączenie generuje większy mostek termiczny i większe straty ciepła.
Wpływ montażu na straty ciepła
Współczynnik przenikalności liniowej opisuje głównie jakość wykonania izolacji na styku okna i ściany. Jeśli montaż jest przeprowadzony zgodnie z zaleceniami (na przykład z użyciem wielowarstwowych taśm paroszczelnych i paroprzepuszczalnych oraz w pełni wypełnioną pianką montażową), wartość Ψ będzie niska. Oznacza to, że dodatkowe straty ciepła w szczelinie montażowej są ograniczone. W typowym obliczeniu termicznym Uw okna uwzględnia się przenikalność liniową według wzoru:
- Uw = (Uf·Af + Ug·Ag + ΣΨi·Li) / (Af + Ag)
Wzór ten pokazuje, że straty liniowe (ΣΨi·Li) sumuje się z przenikalnością ramy i szyby. W praktyce każdy metr połączenia okna i przegrody generuje pewien ułamek strat cieplnych; najczęściej podaje się Ψ dla dwóch głównych fragmentów: styk z murem i osłoną wewnętrzną. Dlatego odpowiedni montaż i dobra piana montażowa potrafią zmniejszyć Ψ nawet o ponad połowę, co znacząco poprawia efektywność całego okna. Duże znaczenie ma także minimalizacja mostków cieplnych: nieodizolowane krawędzie mogą powodować wyziębienie wnętrza oraz kondensację pary wodnej przy ramie. Dlatego stosuje się dodatkowe elementy (np. izolowane parapety, ciepłe podokienne bloki) w celu utrzymania ciągłości izolacji wokół okna. W każdym przypadku niższa wartość Ψ oznacza lepsze ocieplenie punktu styku, co przekłada się na poprawę efektywności energetycznej budynku.
Normy i metody badania
Przenikalność liniową określają normy branżowe – m.in. PN-EN ISO 10211, które opisują metody obliczeń i symulacji mostków cieplnych w modelach komputerowych. W praktyce producenci okien obliczają Ψ na podstawie normy PN-EN ISO 10077-1 lub innych norm pomocniczych. Dzięki ustandaryzowanym procedurom można dokładnie oszacować wpływ montażu na charakterystykę cieplną budynku, a architekci uzyskują wiarygodne dane do oceny energooszczędności. W efekcie przenikalność liniowa staje się niezbędną częścią dokumentacji technicznej okna.
Zadzwoń do nas