Współczynnik g (znany także jako solar factor lub SHGC) określa, jaki ułamek energii słonecznej padającej na okno trafia do wnętrza budynku jako ciepło. Obejmuje zarówno bezpośrednio przepuszczone promieniowanie słoneczne, jak i część energii pochłoniętej przez szybę, która jest potem oddawana do środka. Wysoka wartość g oznacza większe zyski ciepła słonecznego – podnosi temperaturę wnętrza, zmniejszając potrzebę dogrzewania zimą. Jednocześnie duże g może prowadzić do przegrzewania pomieszczeń latem. Wybór optymalnego współczynnika g jest więc uzależniony od klimatu i orientacji okna – w chłodnym klimacie preferuje się szyby o wyższym g, a w ciepłym klimacie często stosuje się szyby o niższym g lub dodatkowe przesłony przeciwsłoneczne.
Dobór współczynnika g w projekcie
Odpowiednia wartość współczynnika g zależy od przeznaczenia pomieszczenia i położenia budynku. Na południową ekspozycję (słońce przez większość dnia) często wybiera się szyby z niższym g, aby ograniczyć przegrzewanie latem. Z kolei na elewacjach północnych wyższy współczynnik g może być korzystny – pozwala wpuścić więcej ciepła słonecznego bez ryzyka nadmiernego nasłonecznienia. W budynkach pasywnych stosuje się szyby o umiarkowanym g, by zoptymalizować zyski zimowe przy minimalnym przegrzewaniu. Dodatkowo zewnętrzne osłony przeciwsłoneczne (rolety, żaluzje) pozwalają dostosować efektywny współczynnik g szyb na południu – gdy słońce świeci mocno, osłony redukują promieniowanie, a gdy budynek potrzebuje ciepła, można je podnieść.
Wpływ współczynnika g na zużycie energii
Współczynnik g bezpośrednio wpływa na bilans energetyczny budynku. Wysoki g oznacza większe zyski darmowego ciepła słonecznego, co obniża zapotrzebowanie na ogrzewanie zimą – szczególnie w chłodnym klimacie lub w pomieszczeniach rzadko używanych. Jednak latem wysoki g może prowadzić do wyższych kosztów klimatyzacji i konieczności chłodzenia, zwłaszcza w pomieszczeniach silnie nasłonecznionych. Dlatego przy projektowaniu bierze się pod uwagę obie strony bilansu: maksymalizację ciepła słonecznego, gdy jest to pożądane, oraz kontrolę przegrzewania, gdy jest to niekorzystne. Stosowanie powłok przeciwsłonecznych lub szyb o zmniejszonym g pozwala ograniczyć ilość wpadającego ciepła w upalne dni, kosztem nieco mniejszych zysków zimowych.
Normy i wartości typowe
Współczynnik g dla standardowych szyb zespolonych zwykle mieści się w przedziale 0,5–0,6. Szyby z powłoką niskoemisyjną lub przeciwsłoneczną mogą mieć niższy g (około 0,4–0,5) ze względu na częściowe odbicie promieniowania. Dokładne wartości g podawane są w specyfikacjach technicznych szyb i pakietów okiennych według normy PN-EN 410. Projektant powinien sprawdzić Lt i g w dokumentacji okna przy doborze rodzaju przeszklenia dla określonej ekspozycji budynku.
Zadzwoń do nas